Florence Foster Jenkins, 2016 yılında gösterime giren, Stephen Frears'ın yönetmenliğini üstlendiği, gerçek bir hikayeye dayanan dokunaklı bir biyografik komedi-dram filmidir. Film, 1940'ların New York'unda yaşayan, büyük bir servetin mirasçısı olan ve tutkuyla opera şarkıcısı olmayı hayal eden Florence Foster Jenkins'in (Meryl Streep) olağanüstü hikayesini anlatıyor. Ancak Florence'in en büyük engeli, korkunç derecede kötü bir şarkı sesine sahip olmasıdır. Buna rağmen, sevgili eşi ve menajeri St. Clair Bayfield (Hugh Grant) tarafından desteklenerek, kendini müzik dünyasının merkezine yerleştirir ve özel konserler verir. Film, sadece bir 'kötü şarkıcı' hikayesi değil, tutkunun, inancın ve insan ruhunun sınırlarını zorlayan bir karakter portresidir.

Meryl Streep, Florence Foster Jenkins rolüyle adeta ekrana hayat veriyor. Jenkins'in masumiyetini, kırılganlığını ve azmini inanılmaz bir incelikle yansıtarak, izleyiciyi hem güldürüyor hem de hüzünlendiriyor. Hugh Grant ise, nazik ve korumacı eş St. Clair Bayfield karakterini muhteşem bir zarafetle canlandırıyor. Simon Helberg'in canlandırdığı piyanist Cosmé McMoon ise, Florence'in dünyasına şaşkınlıkla dahil olan ve ona saygı duymayı öğrenen genç bir müzisyen olarak filmin kalbine dokunuyor.

Stephen Frears'ın yönetimi, dönemin atmosferini başarıyla yansıtırken, hikayeye hem komik hem de son derece insani bir derinlik katıyor. Film, sanatın ne olduğu, eleştirinin sınırları ve kişisel mutluluğun peşinden koşmanın değeri üzerine düşündürüyor. Florence Foster Jenkins izlemek, sıradışı bir karakterin, toplumun alay konusu olma pahasına bile olsa, hayallerini gerçekleştirme cesaretine tanık olmak demek. Müzik, mizah ve dramın mükemmel dengesiyle örülmüş bu film, izleyiciye ilham veren ve yürek ısıtan unutulmaz bir deneyim sunuyor.