Alice Rohrwacher'in yönettiği 2018 yapımı Happy as Lazzaro (Lazzaro felice), izleyiciyi İtalya'nın kırsalında zamansız bir köye ve ardından modern şehir hayatına sürükleyen büyüleyici bir dram ve fantastik film karışımı sunuyor. Film, saf yürekli ve sonsuz derecede iyi niyetli genç bir köylü olan Lazzaro'nun etrafında dönüyor. Lazzaro ve ailesi, Tütün Baronesi Alfonsina de Luna tarafından acımasızca sömürülen bir toplulukta yaşamaktadır. Bu düzen, baronesin oğlu Tancredi ile Lazzaro arasında gelişen beklenmedik dostlukla sarsılır. Ancak film, gerçeküstü bir dönüşle, Lazzaro'nun hayatında gizemli ve zamansal bir sıçramaya neden olur, onu çağdaş İtalya'nın kalbindeki yabancı bir dünyaya taşır.

Adriano Tardiolo, ilk filminde Lazzaro rolüyle unutulmaz bir performans sergiliyor. Yüzündeki saf ifade ve fiziksel duruşu, karakterin masumiyetini ve içsel gücünü inanılmaz bir şekilde yansıtıyor. Nicoletta Braschi (barones) ve Alba Rohrwacher gibi oyuncular da güçlü destek sunuyor. Rohrwacher'in yönetmenliği, gerçekçi bir sosyal eleştiriyi masalsı, neredeyse efsanevi bir anlatımla harmanlamada ustaca. Hélène Louvart'in çektiği görüntüler, filmi hem dokunsal hem de şiirsel kılıyor, köyün tozlu gerçekliği ile hikayenin fantastik dokusu arasında kusursuz bir denge kuruyor.

Happy as Lazzaro, sömürü, sınıf ayrımı, saf iyiliğin gücü ve insanlığın doğası gibi evrensel temaları derinlemesine işliyor. Film, izleyiciyi hem duygusal hem de düşünsel bir yolculuğa çıkarıyor. Cannes Film Festivali'nde En İyi Senaryo ödülünü alan bu yapım, sıradanın ötesine geçen, iz bırakan ve üzerine uzun uzun düşündüren bir sinema deneyimi vaat ediyor. Eğer benzersiz bir atmosferi, unutulmaz bir karakteri ve zekice kurgulanmış bir hikayeyi takdir ediyorsanız, Happy as Lazzaro mutlaka izlemeniz gereken bir başyapıt.