Robert Redford'un yönetmen koltuğunda oturduğu 1980 yapımı Ordinary People, bir aile dramını derinlemesine ele alan unutulmaz bir film. Hikaye, varlıklı Jarrett ailesinin büyük oğlu Buck'ın ölümünün ardından yaşadıkları sarsıntıyı merkezine alır. Olay, geride kalanlar üzerinde derin yaralar açar: Anne Beth (Mary Tyler Moore) soğuk ve mesafeli bir tavırla acısını içine gömerken, baba Calvin (Donald Sutherland) aileyi bir arada tutmaya çalışan arabulucu rolünü üstlenir. En ağır yükü ise, kazada hayatta kalan küçük kardeş Conrad (Timothy Hutton) taşır; derin bir suçluluk duygusu ve depresyonla boğuşur.

Film, Conrad'ın bir psikiyatrist (Judd Hirsch) ile yaptığı terapiler üzerinden ilerleyerek, karakterlerin iç dünyalarını incelikle ortaya serer. Timothy Hutton'ın bu rolüyle En İyi Yardımcı Oyuncu Oscar'ını kazanması boşuna değildir; suçluluk ve çaresizlik duygularını muazzam bir samimiyetle aktarır. Mary Tyler Moore, duygusal olarak kapalı bir anne portresi çizerek alışılageldik imajının tam tersini başarıyla canlandırır. Donald Sutherland ise sakin ve şefkatli baba figürüyle filmin kalbini oluşturur.

Ordinary People izlemek için birçok neden var. Sadece olağanüstü oyunculuk performansları için değil, aynı zamanda sessiz acıların, iletişimsizliğin ve bir ailenin görünürde 'mükemmel' olan yüzeyinin altındaki çatlakları nasıl anlattığı için. Redford'un yönetmenlikteki ilk denemesi olmasına rağmen, olgun ve incelikli anlatımıyla dikkat çeker. Film, En İyi Film de dahil olmak üzere 4 Oscar kazanmıştır. Yas psikolojisini, suçluluğu ve iyileşme sürecini samimi bir dille işleyen bu zamansız klasik, izleyiciye derin bir duygusal yolculuk vaat ediyor.